ریموت فرستنده 4کانال 433MHz کد لرن مدولاسیون ASK

توضیحات

ریموت فرستنده 4کانال 433MHz کد لرن

ریموت فرستنده 4کانال 433MHz کد لرن. با آی سي کدينگ لرن(code learn) SCT1527 قابلیت کار با گیرنده های 433 کد لرن را دارا می باشد. گیرنده این ریموتها علاوه بر دارا بودن فرکانس کاری 433 مگاهرتز باید قابلیت زخیره کردن کد 20 بیتی فرستنده را دارا می باشد.

یکی از اصلی ترین بخشهای هر ریموت،

بخش واحد کنترل و تولید رمز(کد) می باشد. جایی که تمامی دستورات مورد نظر بر آن وارد می شو. و آنجا تصمیم گیری می شود. که کدام عملیات باید انجام شود.نکته ی مهمی که اینجا مطرح می شود. که فرکانس فرستنده (ریموت) و گیرنده (رسیور). باید یکسان باشد تا فرایند دریافت و ارسال سیگنال ها و اطلاعات قابل انجام باشند.

در اکثر ریموت کنترل هایی که در زمینه های مختلف استفاده می شوند. فرکانسی که در آن به کار برده می شود. معمولاً دارای مقدارهای ۸۶۸ ، ۴۳۳ و ۳۱۵ مگاهرتز می باشد. که این فرکانس ها با توجه به قدرت ریموت و کارایی آن مورد استفاده قرار می گیرد.ریموت فرستنده 4کانال 433MHz

انواع ریموت کنترل بر اساس فرآیند معرفی به گیرنده

اما مورد دیگری که می توان ریموت کنترل ها را بر اساس آن دسته بندی کرد “فرآیند معرفی آن به گیرنده ریموت” است. در این مورد ریموت ها به ۳ دسته تقسیم می شوند: ریموت های Code Fix , Code Learning و Hoping.

ریموت فیکس کد ( Fixed Code )

ریموت کنترل های کدفیکس معمولا از آی سی PT2262 به عنوان انکودر در مدار فرستنده استفاده می کنند .در این نوع از ریموت کنترل ها در مدار فرستنده،یک کد ۸ بیتی به صورت سخت افزاری تنظیم می گردد . این کد به عنوان آدرس محرمانه فرستنده در نظر گرفته می شود . برای هماهنگی فرستنده وگیرنده باید کد ۸ بیتی هر دو یکی باشد. این کار معمولا به صورت لحیم کردن ۸ پایه فرستنده به GND یا VCC است.

در این روش برخلاف روش Code Learning برقراری وضعیت جامپرها و ارتباط میان فرستنده و گیرنده بصورت نرم افزاری نیست. بلکه توسط لحیم کاری انجام می شود که از معایب این مدل می باشد. در این مدل به علت محدود بودن وضعیت ارتباطی میان ریموت و رسیور به راحتی قابل کپی برداری می باشد. و حتی می شود گفت امنیت پایین تری نسبت به مدل کد لرنینگ دارد.

ریموت کنترل های لرنینگ کد یا کد لرن ( Learning Code)

ریموتکنترل 4کانال 433MHz کد لرن دارای امنیت بالاتری می باشند. به این معنی که توسط شرکت یک کد 20 بیتی اتفاقی در حافظه آنها نوشته می شود. هر ریموت یک کد منحصربه‌فرد دارد و دو ریموت با کد یکسان وجود ندارد. بنابر این برای همگام کردن ریموت‌ها با گیرنده. باید قادر باشد که کد هر ریموت را در خود ذخیره کند. تا در مواقع درخواست، چک کند که آیا ریموت معتبر هست یا نه. این عمل را اصطلاحاً لرن کردن می‌گویند. یعنی شما باید ریموت موردنظر خود را در گیرنده لرن کنید. و برای همین هم به آنها ریموت‌های کدلرن می‌گویند. ریموت کنترل ها ی کد لرن از آی سی EV1527 ، RT1527 ، FP1527 یا SCT1527 به عنوان اینکودر در مدار فرستنده بهره می برند.

کد لرن

در این نوع ریموت، کد شناسایی سیگنال ها میان فرستنده و گیرنده (ریموت و رسیور) توسط نرم افزار مشخص می شود. به این صورت که با فشردن کلیدی بر روی رسیور آن را در حالت شناسایی قرار می دهیم. و همزمان با آن با زدن کلیدی بر روی ریموت. کد شناسایی مرتبط با آن برروی حافظه ی رسیور ذخیره و آنجا نگهداری می شود. در نتیجه ی این کار دستورات ارسالی از سمت ریموت به رسیور قابل دریافت می گردد. و می توان آن دستورات را دیکود یا رمزگشایی کرد. تعداد ریموت هایی که می توان آنها را توسط این گیرنده ها شناسایی کرد محدود است و معمولاً بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ ریموت می باشد.

مدل Hoping (هاپینگ)

در این مدل هم مانند مدل کد لرنینگ ارتباط میان ریموت و رسیور از طریق نرم افزاری و توسط یک کد ارتباطی صورت می گیرد. با این تفاوت که این کد در مدل Code Learning همواره ثابت می باشد. اما در مدل هاپینگ هربار کد جدیدی توسط ریموت تولید می شود. از مزایای این مدل که آن را بسیار برجسته تر از مدلهای قبلی می باشد. این است که امکان کپی برداری از آن به حداقل ممکن می رسد. و یا حتی می توان گفت غیرممکن می باشد. زیرا بیش از ۱۵ میلیارد حالت برای کددهی جدید که توسط ریموت مورد استفاده قرار می گیرد. وجود دارد.

نوع مدولاسیون

ریموت کنترلها از مدولاسیون Amplitude Shift Keying” ASK” که زیرشاخه‌ی ساده‌ای از مدلاسیون دیجیتال می باشد، استفاده می کند.ASK یکی از مدولاسیونی می باشد. که امروزه در بازار به علت مقرون به صرفه بودن و کم مصرفی بودن آن استفاده زیادی می شود. از دیگر خصوصیات این ریموت داشتن تقویت کنندگی است. که با تغییر فاصله ی گیرنده و فرستنده می تواند بُرد خود را بسته به فاصله ی مورد نظر افزایش یا کاهش می دهد.